Logo skatenl.nl
Patrick Roest: ,,Ik weet dat ik goed zit bij Jumbo-Visma.  De schema's zijn goed, de trainers zijn goed en de ploeggenoten zijn goed. Wat wil ik nog meer?''
Patrick Roest: ,,Ik weet dat ik goed zit bij Jumbo-Visma.  De schema's zijn goed, de trainers zijn goed en de ploeggenoten zijn goed. Wat wil ik nog meer?'' ((Foto: ))

'Ik moet dit seizoen laten zien dat ik beter ben geworden' Roest vindt zich nog geen Kramer

Onschuld staat in de ogen van Patrick Roest. Een zachte jongen, sympathiek en aimabel. Verlegen haast. Tot hij op het ijs staat. Daar heeft Patrick Roest zich de laatste jaren ontwikkeld tot een absolute winnaar, die zijn gelijk in de schaatswereld bijna niet kent. Dit seizoen gaat Roest gewoon door waar hij vorig seizoen afsloot: winnen. Geen wonder dat zijn team Jumbo-Visma zeer gelukkig is met zijn recente contractverlenging.

Dat was het goede nieuws bij de afsluiting van de presentatie van de schaatsploeg Jumbo-Visma in Veghel, het hoofdkwartier van het supermarktconcern dat de vleugels steeds verder uitslaat. Het laatste woord was daar deze keer niet aan Sven Kramer, maar aan Patrick Roest en Kjeld Nuis, de mannen die hun verblijf bij de ploeg verlengden tot respectievelijk 2022 en 2023.

Opvallender dan de boodschap was misschien wel de symboliek. Niet Kramer dus, maar Roest. Daaruit zou je makkelijk kunnen concluderen dat de jonge Zuid-Hollander de grootvorst van de schaatssport wellicht in status heeft onttroond. Roest – van 7 december 1995 – zelf wilde daar overigens niet aan. Hij voelt zich nog niet de koning die Kramer zo lang was. ,,Ik vind het mooi bij de beste rijders te horen in de beste schaatsploeg ter wereld, maar voor de rest is er volgens mij weinig veranderd in de verhoudingen of zelfs de sfeer. Die is namelijk altijd goed geweest en is dat nog steeds. En ook als er wat verschuivingen komen, verandert dat niet zo één, twee, drie. Het is nog altijd gezellig in de trainingen en voor de wedstrijden, en we zijn op het ijs elkaars concurrenten, maar ook ploeggenoten. Zo is het altijd geweest en zal het altijd blijven.''

Kroon

Maar op het ijs heeft Roest inmiddels Kramer meer dan naar de kroon gestoken. De dramatische vijf kilometer van Kramer in Minsk – waar Roest een baanrecord uit de hoge hoed toverde – gemakshalve niet meegerekend, omdat Kramer daar duidelijk met fysieke problemen kampte. ,,Ik heb Sven vorig seizoen een paar keer verslagen en hij mij ook. Ik moet nu dit seizoen laten zien dat ik sneller ben dan hij, maar dat kan ik alleen op het ijs doen. En misschien heb ik afgelopen seizoen hem iets vaker verslagen dan hij mij, maar ik ben zeker niet van hem af.''

Op de vraag wat hij na twee wereldtitels allround op rij nog moet winnen om Kramer wél voorbij te steken, volgt een guitige blik. ,,Nou, misschien tien EK-titels of zo'', klinkt het dan lachend. Om serieus verder te gaan: ,,Dat is gewoon lastig te zeggen. Het moet dit seizoen blijken. Als ik net zo rij als ik vorig seizoen, en vooraf aan dit seizoen heb gedaan, als ik hem elke wedstrijd ken hebben, dan krijg ik misschien dat gevoel. Maar dat heb ik nu nog zeker niet.''

Het is natuurlijk een mooi verhaal, dat van de strijd binnen een absolute topploeg tussen twee absolute topschaatsers. Wisseling van de wacht, een nieuwe generatie en een nieuwe aap op de rots. Maar die hiërarchie binnen een ploeg wordt niet alleen bepaald door prestaties, stelt Roest. ,,Het gaat zeker ook om persoonlijkheid.''

Patron

En dan blijkt Sven Kramer toch nog steeds binnen Jumbo-Visma de patron te zijn, om maar eens een wielerterm te noemen. ,,Als ik er eentje zou moeten noemen, is dat Sven'', erkent Roest. ,,Ook om de ervaring die hij heeft. Zijn positie, prestaties, status; alles bij elkaar. Als er dingen moeten gebeuren of worden geregeld, Sven kent zóveel mensen en zóveel mensen kennen hem. Hij weet het altijd te regelen. Als ik dat zou moeten doen denk ik niet dat het goedkomt. Ik ben nog niet zo ver als hij.''

Toch was het EK in Collalbo het enige moment waarop Kramer de sportieve strijd met Roest in zijn voordeel wist te beslissen. Dat betekende die historische tiende titel voor de Fries. ,,Daar maakte ik gewoon technische foutjes'', blikt Roest terug. ,,Daardoor was het allemaal net even minder. Dat had niks met druk te maken. Ik was wel zenuwachtig, maar niet anders dan normaal. En als je gestart bent, voel je die zenuwen helemaal niet meer. Maar Collabo was het moment waarop Sven echt wat kon. Daar was hij onwijs sterk, en ik liet op alle afstanden wat tijd liggen. Dat kun je je niet permitteren als er iemand zo dicht bij je staat.''

Bewuste keuze

Patrick Roest verlengde dus voor dit seizoen zijn contract tot en met de Spelen van 2022 in Beijing. Dat was opvallend genoeg een jaar korter dan ploeggenoot Nuis. Een bewuste keuze, legt Roest uit. ,,Het lijkt mij het mooiste tot en met de Spelen vast te liggen. Dan kun je voor een nieuwe olympische cyclus een nieuw contract ingaan. Misschien levert dat tegen die tijd een probleem op, maar nu leek mij dat de juiste weg. Ik hoop mooie dingen te laten zien op de Spelen en daarna weer om de tafel te gaan met de ploeg.''

De besprekingen tussen de ploeg en Roest werden in de zomer opgestart. Belangstelling van andere ploegen was er daarom nauwelijks, vertelt hij. Maar de vraag is er of er überhaupt een andere omgeving is waar hij zo goed kan gedijen als bij Jumbo-Visma. ,,Durf ik niet te zeggen'', stelt Roest. ,,Want eigenlijk heb ik alle jaren dat ik professioneel meedoe in het schaatsen hier gezeten. Ik voel me hier echt thuis en heb geen idee hoe het ergens anders zou lopen. Weggaan is voor mij geen optie. Ik weet dat ik hier goed zit. De schema's zijn goed, de trainers zijn goed en de ploeggenoten zijn goed. Wat wil ik nog meer? En ik heb er ook nog eens alle vertrouwen in dat ik me hier verder kan ontwikkelen. Dan is dit voor nu zeker de beste keuze.''

Adelskalender

Mondiaal is Patrick Roest inmiddels de te kloppen man. Niet voor niets staat hij op de eerste plaats van de Adelskalender, de ranglijst aller tijden met de persoonlijke records op de klassieke allroundafstanden. Daar verdrong Roest de lang heersende Shani Davis. Voor zijn gevoel is er echter niets veranderd. ,,Natuurlijk, als ik start weet ik dat ik meedoe voor de winst en dat was vier jaar geleden anders. Misschien zijn mensen anders naar me gaan kijken, ik weet het niet. Het is wel snel gegaan vanaf het olympisch jaar, maar ik kan daar op zich best goed mee omgaan.''

De nuchterheid tekent Patrick Roest, die in zijn hart gewoon de boerenzoon uit Lekkerkerk blijft. Met belangstelling volgde hij ook de protesten van de boeren in Den Haag. ,,Nee, ik ben niet met de trekker naar het Malieveld geweest'', zegt hij lachend. ,,De eerste keer zat ik in Heerenveen, de tweede keer in Inzell. Maar ik vond het wel mooi om te zien. Heb met bewondering gekeken naar alle filmpjes van al die boeren. Mijn vader is de tweede keer overigens wel naar Den Haag gegaan.''

Lekstreek

En net zo gewoon was het dat hij kort voor het seizoen in Thialf aan de start stond in het NK voor clubs, voor zijn ijsclub STV Lekstreek. Een jaar eerder deed hij dat ook. De club van Roest pakte de titel, maar verspeelde die dit jaar, ondanks een baanrecord van Roest op de drie kilometer. ,,Die drie kilometer is ook meteen de grootste reden dat ik daar reed'', legt Roest uit. ,,Als eerste wedstrijd wil ik altijd een 3000 rijden, gewoon omdat het een lekkere afstand is. De vijf is net te lang, op de 1500 ga je kapot. Voor mij was de keuze die race te rijden tijdens dat NK of een week later in Inzell. Dan is de keuze om voor je club te rijden makkelijk.''

Maar hij voelt ook nog altijd die verbondenheid met de club waar hij leerde schaatsen. En Roest verloochent zijn afkomst niet. ,,Ik heb zeker nog een heel goede connectie met de club. Voor mij is het geen probleem daar te rijden, tenzij ze willen dat ik een 1500 rijd of zo. Maar zij willen dat ik de drie rijd, ik vind het mooi voor mijn oude club uit te komen, dus eigenlijk is het alleen maar win-win. En ik vind het naderhand heel gezellig met al die oude clubgenoten.''

Gezellig is het ook bij de presentatie van Jumbo-Visma, waar vader Roest en oma ook aanwezig zijn. ,,Ze vinden het mooi dat een keer te zien, vroegen of ze langs konden komen. Leuk natuurlijk. Voor mij was het al even geleden dat ik ze had gezien. Mijn moeder kwam ik nog heel kort even tegen in Inzell. Zij geeft daar training en kwam net aan op de dag dat wij weggingen. Schaatsen is wel de rode draad in het gezin. Was het vroeger al toen mijn zus ook nog reed en we altijd samen naar Den Haag moesten worden gebracht. Maar het is echt niet zo dat we thuis alleen maar over schaatsen praten. Daar hoeft het echt niet steeds over te gaan. Er is meer in de wereld.''

Meer berichten