Rob Hadders kan nog altijd genieten van Hollands Venetië

Algemeen
Afbeelding
(Foto: Neeke Smit)

De naam van Rob Hadders wordt inmiddels meer gelinkt aan zijn werk voor het televisieprogramma EénVandaag, maar de man uit Kraggenburg had toch echt een uitstekende schaatscarrière. Hoogtepunt daarvan was die twee weken in 2012 waarin Hadders liefst vier zeges op natuurijs boekte. De meest memorabele is zonder twijfel die in Hollands Venetië.

Op de twaalfde februari was het in Giethoorn weer tijd voor de eerste echte klassieker in vele jaren: Hollands Venetië. Rob Hadders kwam in bloedvorm naar het dorpje met de kanalen. Hij had al drie zeges op natuurijs achter zijn naam. Eerst de Aart Koopmans Memorial op Weissensee, daarna de Ronde van Duurswold en de Ronde van Skarsterlân. En daarna trok het marathoncircus naar Giethoorn.

Met een studie geschiedenis achter zijn naam is het niet verrassend dat Rob Hadders – 39 inmiddels – nog veel weet. Sterker zelfs. ,,Ik weet álles nog. Want natuurlijk was het voor mij een lekkere week, maar het was ook een week die wij als marathonschaatsers nog nooit hadden meegemaakt. Eigenlijk een hele generatie niet. Die staat in mijn geheugen gegrift’’, vertelt Hadders, die destijds uitkwam voor SOS Kinderdorpen, de formatie van ploegleider Pascal Vergeer en sponsor Edward van Dijk.

,,Het was’’, vervolgt Hadders, ,,een week waar je als marathonschaatser eigenlijk twintig jaar voor traint, hopend dat je een keer zo de kans krijgt om de klassiekers te rijden die je eigenlijk alleen nog maar op televisie hebt gezien. Dolle Dries die over rietkragen springt, klûnen; dat hadden we zelf nog nooit mogen doen.’’

Klassement

Maar er was meer dat bij Hadders tot de verbeelding sprak. Het klassement dat gekoppeld was aan al die wedstrijden bijvoorbeeld. ,,Dat natuurijsklassement vond ik vroeger al zo mooi. Het leek me geweldig één keer in dat oranje Unox-pak te mogen rijden.’’ Hadders maakte het mee, maar beseft heel goed dat hij tot een groep gelukkigen hoort. ,,Nu de jaren vorderen merk je dat er weer een hele generatie is die dat misschien niet gaat meemaken. Neem Gary Hekman. Ik zou die jongen echt gunnen dat hij de kans krijgt op Nederlands natuurijs te winnen. Hij is één van de meest succesvolle natuurijsrijders die we hebben, met drie ONK’s achter zijn naam. In 2012 was hij er wel bij, maar dat kwam net even te vroeg voor hem.’’

Terug naar de dag zelf. Een wonderlijke dag, zegt Hadders. De dag daarvoor was het parkoers verkend, de ploeg sliep in een hotel. ,,We hadden er als een soort kluizenaars naartoe geleefd, sloegen wedstrijden als de Henk Angenent Classic en Appingedam over en de teleurstelling over het niet doorgaan van de Elfstedentocht zat nog vers in het geheugen. Maar die dag was in mijn herinnering inderdaad een heel rare dag. Normaal startte je nooit zo vroeg. En we deden in het hotel al de schaatsen aan, stapten op een kanaaltje en reden naar de start. Dat gaf al een beetje Elfstedengevoel. Ook het feit dat we geen rondjes reden, maar één grote ronde. Hadden we nooit eerder gedaan.’’

Rietkraag

Na de start was het één grote ontdekkingstocht. Want niemand, stelt Hadders, wist echt hoe het allemaal ging. Neem de smalle slootjes waarover werd gereden. Dat was het peloton helemaal niet gewend. ,,De eerste twee kilometer reden we op een meertje en daarna doken we ineens een slootje op. Kwamen we vier meter breed aan, en dan ging het ineens naar twee, drie meter. Wie houdt dan z’n plek en wie niet? Robert Bovenhuis in ieder geval niet, want die zag ik zo de rietkraag in gaan.’’

Hadders kan nog steeds genieten als hij alleen maar over de koers vertelt. ,,En dat echt los van mijn overwinning. Dit was voor ons once in a lifetime. Ook als ik niet had gewonnen, was dit verreweg de vetste wedstrijd geweest die ik ooit heb gereden.’’ En Hadders zou Hadders niet zijn als hij op zo’n niet ook een paar goede teksten in huis had. Zoals het verhaal dat hij het klûnen thuis in de achtertuin had getraind. ,,Hahaha, klopt. Was natuurlijk niet waar, maar was wel leuk voor het verhaal. In werkelijkheid moesten we bij Jillert Anema tijdens skeelerritten van een uur wel ineens een minuut door het gras rennen. Dat was vast onderdeel van de training.’’

De tocht over slechts 59 kilometer voltrok zich in razend tempo. Het peloton knalde in volle vaart over de slootjes. Een sprintkoers. ,,Een beetje uit onzekerheid werd het tempo heel hoog gehouden. We reden zo hard mogelijk door de dorpjes. Ik heb daar niet eens heel veel van meegekregen, want na al die wedstrijden in die week was ik ook best wel naar de tyfus. Maar we vroegen ons onderweg wel af wat voor koers dit was. Niemand wist het antwoord.’’

Antilope

Hij zag wel dat de verwachte chaos bij de kluunplekken erg meeviel. ,,Iedereen ging er wel hard overheen, ik ook. Sjoerd Huisman helemaal. Die denderde er als een soort antilopen overheen. Je ziet hem ook echt door de beelden schieten. Maar na die eerste kluunplek gebeurde er niet zoveel meer. Voor iedereen was het duidelijk dat we gingen sprinten.’’

Het plan van zijn ploeg was dat Hadders van achter de BAM-trein de sprint zou aantrekken voor Sjoerd Huisman en Karlo Timmerman. Het liep anders. ,,Het hele stuk naar de sprint toe werd ik zó verschrikkelijk in de weg gereden door met name Ingmar Berga, daar werd ik helemaal gek van. Ik reed altijd vrij goed op agressie en nu was ik zó kwaad dat ik uit een soort ergernis heel vroeg de sprint aanging. Ik had de dag daarvoor al een beetje uitgemeten of het kon lukken als ik bij de bocht al aantrok. Maar toen ik achteromkeek, zag ik niemand. Dat was een probleem.’’

Hij moest zelf gaan en niet meer omkijken. ,,Maar dat hele gáán had ik bedacht op 150 meter voor de finish en dan succes voor Sjoerd. Ik had niet berekend dat ik dat helemaal zelf moest volmaken. Ik zag Hekman komen, maar die mocht er echt niet langs. Stroetinga heb ik helemaal nooit gezien. Op de streep wist ik niet eens of ik gewonnen had, maar het flitste door mijn hoofd dat het ook niks was als ik niet zou juichen en wel had gewonnen. Bij de coaches hoorde ik al snel van speaker Jannes Mulder dat ik had gewonnen.’’

Pieken

Het is de vetste overwinning uit zijn loopbaan geworden. ,,Jajaja, zonder twijfel. Die hele week was vet. Aart Koopmans Memorial, Duurswold, Skarsterlân. Het was echt pieken op het juiste moment.’’ De zege in Giethoorn had ook een mooie emotionele lading. ,,Ik ben opgegroeid in Kraggenburg, misschien tien kilometer daar vandaan. Als er natuurijs lag ging ik dáár schaatsen met mijn vader. Het was echt een thuiswedstrijd.’’

Elf jaar verder nog slechts een enkele keer herinnerd aan Hollands Venetië. Ja, aan de Weissensee, waar hij weer vooral de schaatser Rob Hadders is en niet de presentator Rob Hadders. ,,Daarom ga ik daar ook zo graag heen. Ik vind het leuk, mis het wereldje af en toe wel, de kameraadschap met de jongens, niet het gedoe daaromheen met ploegen en ruzies. En de herinnering komt vooral van oud-ploeggenoten. Geert-Jan van der Wal, Roy Boeve. Krijg ik de grap ’Weet je nog dat je ooit één goede week had?’ Of Hekman die een opmerking maakt dat ik toch een mooie carrière van een week heb gehad. Prachtig.’’

Hadders reed zijn laatste wedstrijd ook op die Weissensee, in januari 2015. Een blessure, het afronden van zijn studie en een stage bij EenVandaag versnelden dat besluit. Nu woont hij in Zwolle, is haast dagelijks op de televisie te zien. Zijn zoontje Joppe van bijna twee is voorbestemd ook het ijs op te gaan. Lachend: ,,Gary Hekman werd vlak daarna ook vader. We zijn meteen de uitdaging aangegaan. Over een jaar of achttien moet onze Joppe wel Odin de baas zijn, haha.’’

Een prachtig moment voor de gouden Angel Daleman. ,,Voor het eerst met die Nederlandse vlag mogen rondrijden. Daar heb ik lang op gewacht.’’ (Foto TeamNL/Jorn Holwerda)
Angel Daleman leert gouden lessen bij Olympische Jeugdwinterspelen Nieuws 14 feb, 21:04
Niels Overvoorde (r) neemt van trainer Piet Hijlkema het pak van Bouwselect / De Haan Westerhoff in ontvangst. (Foto Henk-Jan Kerkhoff)
Niels Overvoorde ontbrekende schakel team Bouwselect / De Haan Westerhoff Nieuws 3 feb, 18:49
Ronald en Christian Haasjes. ,,Het was een droom ooit samen in één schaatsploeg te zitten.’’ (Foto Henk-Jan Kerkhoff)
De Haasjes herenigd: na Christian ook Ronald in kleuren Bouwselect/De Haan Westerhoff Nieuws 30 jan, 22:05
Merel Bosma stopt na tien jaar op het hoogste niveau als marathonschaatsster. (Foto Timsimaging/Neeke Smit)
Merel Bosma zet na dit seizoen een punt achter haar loopbaan Nieuws 24 jan, 19:56
Jenning de Boo en Tim Prins: tot en met de Spelen van 2026 bij Reggeborgh.
De Boo en Prins verlengen tot en met Spelen van Milaan 2026 bij Schaatsteam Reggeborgh Nieuws 19 jan, 16:47
Christian Haasjes in het pak van de beste jongere. Volgend seizoen draagt hij de kleuren van Bouwselect/De Haan Westerhoff. (Foto Timsimaging / Neeke Smit)
Progressie Christian Haasjes beloond met stap naar Bouwselect/De Haan Westerhoff Nieuws 18 jan, 07:00
De wedstrijd in Winterswijk, met duizenden mensen langs de kant. (Foto Timsimaging / Neeke Smit)
Column: Prijzenpot Nieuws 16 jan, 19:30
Harm Visser is euforisch als hij in Winterswijk de winst pakt. (Foto’s Timsimaging / Neeke Smit)
Alleen de eerste telt op het natuurijs van de ondergespoten baantjes Nieuws 16 jan, 13:36
Afbeelding
It giet oan! Kluun jij mee? Nieuws 5 jan, 10:31
Afbeelding
Michelle de Jong wilde tijdens revalidatie soms gewoon even geen schaatsster meer zijn Nieuws 28 dec 2023, 13:06
Afbeelding
'Stuntman' Tim Prins blijft gewoon een nuchtere Fries: 'Eigenlijk ben ik nog een nobody' 28 dec 2023, 12:37
Afbeelding
Team Jumbo-Visma beloont revelatie Remco Stam met nieuw contract Nieuws 8 nov 2023, 17:46
Afbeelding
Patrick Roest en Marcel Bosker verlengen contract met Schaatsteam Reggeborgh Nieuws 28 sep 2023, 13:23

Lees nu de laatste editie van jouw lokale Nieuwsblad