Bart de Vries kiest voor baan en stopt

Bart de Vries is de volgende in een rij van prominente marathonschaatsers die na het nooit verreden seizoen 2020-2021 zijn loopbaan afsluit. De Fries maakt nu de keuze voor zijn maatschappelijke carrière. Bart de Vries was liefst veertien seizoenen actief op het hoogste niveau.

In die veertien jaar groeide Bart de Vries (32) als telg van de bekende marathonfamilie uit Haule – met dus broer Bob en zus Elma – uit tot een gewaardeerde rijder in het marathonpeloton, waarin hij de laatste zeven seizoenen uitkwam voor het team van Or-Quest Bouw & Techniek. Na zijn debuut in het team van Haak-Bional-Jovetra schaarde De Vries zich enkele jaren later ook in het selecte gezelschap van marathonwinnaars. Twaalf jaar geleden, twee dagen voor het fameuze Nederlands kampioenschap op het natuurijs van de Oostvaardersplassen, zegevierde Bart de Vries voor het eerst op het hoogste niveau, tijdens een koers in Wijk en Aalburg.

Na een zege op Flevonice bijna twee jaar later moest Bart de Vries tot januari 2011 wachten op zijn eerste overwinning in een cupmarathon. Op het ijs van De Meent eindigde de race in een memorabele tweestrijd, namelijk tussen de broers Bart en Bob de Vries. Bart won. ,,Dat was de enige keer dat we samen hebben gevochten om de winst. Gelukkig won ik die wel’’, zegt Bart de Vries met een lach. ,,Het is wel frappant trouwens, want dat is en blijft de zege die de mensen zich het meest herinneren, ook al is het al zo lang geleden.’’

Arnhem

Zelf heeft Bart de Vries een heel ander hoogtepunt van zijn loopbaan voor ogen: zijn overwinning op het natuurijsbaantje in Arnhem. ,,We kwamen net uit Zweden, hadden de avond ervoor in Haaksbergen gereden, en in Arnhem stond vervolgens iedereen aan de start. Al vroeg in de wedstrijd was ik weg met Crispijn Ariëns en Erik Jan Kooiman, en ik pakte zelf uiteindelijk de winst. Ja, dat was voor mij echt de mooiste.’’ De Vries pakte verder nog kunstijszeges Tilburg, Den Haag en nogmaals Alkmaar, wat in december 2019 de boeken ingaat als zijn laatste overwinning.

Nu heeft Bart de Vries dus het besluit genomen zijn loopbaan te beëindigen. Dat is een keuze voor een maatschappelijke loopbaan boven de sport. ,,De laatste maand zijn er echt dingen veranderd’’, legt hij uit. ,,Er is een baan voorbijgekomen die bijna fulltime is. Dan blijft er weinig ruimte meer over voor schaatsen.’’ Daarnaast worden ook zijn twee kinderen wat ouder. ,,Die vragen ook meer aandacht.’’ Hij zou ook in een andere situatie best nog kunnen schaatsen, maar dat ziet De Vries niet zitten. ,,Ik heb altijd álles gedaan voor de sport en dat is ook de manier waarop ik graag mijn sport wil bedrijven. Minder trainen en dan nog wat meerijden past daar bij mij niet in.’’

En dus is het stoppen geworden. ,,Ach, ik heb het ook veertien jaar gedaan hè. In die tijd heb ik alles wel gedaan. Ik heb nog wel steeds het gevoel dat ik wedstrijden kan winnen, maar ik zal geen klassementen of zo meer kunnen toevoegen aan mijn erelijst. Dan heb ik niet het gevoel dat ik iets mis als ik nu stop.’’

Balen

Het moment van stoppen is – zoals voor meerdere rijders geldt – niet passend bij de loopbaan van Bart de Vries. Als laatste wedstrijd gaat niet een marathon de boeken in, maar zijn tien kilometer tijdens het NK Allround in Thialf. ,,Klopt ja. En ook nog afgesloten met een persoonlijk record. Afsluiten als debutant op dat NK is natuurlijk wel grappig, en die langebaanwedstrijden hebben me nog wel het gevoel gegeven dat alle training niet voor niets was, maar ik baal er natuurlijk wel van. Afsluiten met het plan dat er lag, acht wedstrijden plus een natuurijsblok in Zweden was leuk geweest. Ik vind het ook best wrang dat ik niet bewust een laatste keer naar Zweden ben geweest. De Weissensee vond ik mooi, maar in Zweden kwam ik echt heel graag, vond ik mooier. Nu heb ik mijn laatste wedstrijd daar gereden zonder het te weten. Vind ik jammer.’’

Wat hij het meest zal missen, is voor Bart de Vries wel duidelijk. De wedstrijden. ,,In het begin van mijn loopbaan was alles nog prachtig, geniet je ook van een trainingskamp en zeg je nog ’doe mij maar vier weken’. Je geniet ook van alles er omheen. Maar met de jaren gaat het dan toch vooral om de wedstrijden. Daar heb ik altijd veel plezier aan beleefd en dat is ook wat ik zeker ga missen.’’

Wat hij het minste zal missen, is voor Bart de Vries ook duidelijk. ,,De trainingsritjes in de regen. Maar dat geldt voor iedereen, denk ik.’’ Maar ook de blessures die als een rode draad door zijn loopbaan liepen. ,,Die ook, ja. Blessures hebben ook heel wat van mijn lichaam gevergd, maar ik heb ze ook altijd weer overwonnen.’’