Ronald Kruijer bezig aan laatste seizoen: ’Nog één winter vol voor gaan’
Het was ergens in de loop van het vorig seizoen dat Ronald Kruijer de Knoop doorhakte. Het huidig seizoen zou het laatste worden voor de rijder van team Bouwselect-De Haan Westerhoff. Kruijer hield die wetenschap voor zich tot een week geleden. Op dat moment bracht hij zijn teamleiding en zijn ploeggenoten op de hoogte. En nu mag de hele wereld het weten.
Niemand die in de ruim twee maanden dat het seizoen nu oud is ook maar iets merkte aan Ronald Kruijer. De 35-jarige routinier reed als vanouds. Beter zelfs misschien nog wel. Hij doet zijn werk, laat zich van voren zien en rijdt mee in een ontsnapping zodra het maar kan. Dat is ook precies wat Ronald Kruijer zich had voorgenomen. ,,Ik heb steeds tegen mezelf gezegd dat ik nog één keer álles wilde geven, dat ik nog alles uit dat laatste seizoen wilde halen. Alleen dan had het zin door te gaan’’, vertelt hij.
Terug naar vorig seizoen, naar het ’gesprek’ dat Kruijer in de loop van die winter had met zichzelf. Dat is het gesprek dat sporters over het algemeen niet willen voeren, maar uiteindelijk ontkomt niemand daaraan. Ook Kruijer niet. ,,Je komt natuurlijk op een gegeven moment op een leeftijd waarbij je jezelf gaat afvragen hoe lang je nog schaatser gaat zijn. Hoe lang je nog mee kán, maar ook hoe lang je nog mee wílt’’, vertelt hij. ,,Ik heb in het verleden ook ploeggenoten zien stoppen. Sommigen gedwongen, sommigen misschien iets te laat. En eigenlijk wil je dat allebei niet. Daarom heb ik de keuze gemaakt. Nog één seizoen er vol voor gaan, en dan stoppen.’’
Dat er ’vol voor gaan’ is voor Kruijer wel een voorwaarde aan zichzelf geweest. ,,Ik had geen zin het half te doen, met hier een daar een training missen en zo. Had ook geen zin als pelotonvulling mee te rijden. Je moet er vol voor gaan of je moet het gewoon niet doen. Ik heb heel bewust gekozen voor het eerste. We hebben bij Bouwselect-De Haan Westerhoff met wat nieuwe ploeggenoten erbij een sterk team. Het is mooi dan nog één winter alles op alles te zetten.’’
Moeilijk
Het proces zelf die beslissing te nemen is doorgaans al lastig, maar de mededeling doen bij je team is vaak net zo moeilijk. Vorige week deed Kruijer dat laatste. Eerst aan trainer Piet Hijlkema, daarna aan de ploeg. ,,Dat is altijd lastig. Natuurlijk was het niet een besluit dat ik van de ene op de andere dag heb genomen, maar het zit wel in je hoofd. En als dan de gesprekken richting volgend seizoen weer beginnen moet je gewoon eerlijk zijn en aangeven dat dit je laatste seizoen is. Dat is netjes, en geeft de ploeg ook tijd om aan opvolging te werken.’’
Zijn besluit was niet voor álle ploeggenoten een verrassing, zegt hij met een lach. ,,Sommigen zagen het misschien al een beetje aankomen, maar anderen helemaal niet. Maar ik heb zonder uitzondering leuke reacties gehad, dat is prettig.’’
Zo is hij bezig aan zijn laatste seizoen. Maar Kruijer waakt ervoor daar een soort afscheidstoernee van te maken. ,,Natuurlijk zijn er wel momenten waarop het door je hoofd schiet. Laatste keer trainingskamp bijvoorbeeld, naar een plek waar je al tien keer bent geweest. En bij de eerste marathon van dit seizoen had ik dat ook wel even. ‘Dit wordt je laatste seizoen’, denk je dan. Maar het is absoluut niet zo dat ik nu de trainingen of de wedstrijden anders in ga of minder gemotiveerd ben. Misschien zelfs wel het tegenovergestelde.’’
Genieten
Maar hij geniet wél volop. ,,Zeker afgelopen zaterdag weer, met de overwinning van Christian Haasjes. Ik zei ook dat ik het heel mooi vond dat ik dat nog kon meemaken. Met ook de winst van Luc ter Haar in de vierdaagse past dat wel een beetje bij mijn hoop dat dit het mooiste seizoen ooit wordt.’’ Daar hoopt hij zelf ook nog aan bij te dragen. ,,Op kunstijs doe ik mijn werk met veel plezier, weet ik ook dat er snellere jongens zijn. Maar straks op het natuurijs van de Weissensee en in Zweden zou het mooi zijn als ik zelf nog een succes kan boeken. Daar heb ik in ieder geval alles voor gedaan.’’
Zweden is ook de plek waar hij zijn grootste succes behaalde, met winst in de Alternatieve Elfstedentocht, die toen in Luleå werd verreden. ,,Die springt er absoluut uit natuurlijk. Zal me ook altijd bijblijven. Maar ik heb ook enorm genoten van successen van het team. Jouke Hoogeveen en Mart Bruggink in het ONK op de Weissensee, Luc ter Haar die het NK op kunstijs wint. Echte hoogtepunten. Maar ik heb ook genoten van de gewone dingen. Van de trainingskampen, van tijd met elkaar doorbrengen. Daar kijk ik straks heel fijn op terug.’’
