Sjinkie Knegt had een schop onder de kont nodig en verlies van rijbewijs hielp daarbij

Sjinkie Knegt blijft Sjinkie Knegt. Ook na een seizoen dat geen moment liep zoals hij dat graag gezien had, zijn de bravoure en de grijns niet verdwenen. Maar de Schicht uit Bantega spaart ook zichzelf niet als hij terugblikt. ,,Ik heb niet genoeg getraind, punt. En dat kan ik alleen mezelf kwalijk nemen.’’

Het voelde raar aan, afgelopen winter. De shorttrackers reisden de wereld rond om zich internationaal te meten, terwijl Sjinkie Knegt thuis in Friesland zat. Niet geselecteerd, niet goed genoeg. Dat was vreemd voor de man die het boegbeeld van zijn sport werd. Knegt kan er nu om lachen. ,,Ik wist waar het aan lag, dat was niet zo heel moeilijk. Ik had gewoon niet getraind, punt. Of in ieder geval niet genoeg getraind. Dan loop je op een gegeven moment achter de feiten aan en wordt het allemaal erg lastig.’’

Dat was, legt hij uit, een kwestie van keuzes. Knegt is een man die alles wil, en eigenlijk ook wel alles kán. En dus moest er onder andere een huis worden gebouwd. ,,Ik wilde superveel dingen tegelijk doen, wat eigenlijk niet kon. Dat was niet handig, maar het waren wel dingen die op dat moment moesten gebeuren. Zoiets moet je niet doen in een voor-olympisch seizoen. Dat is helemáál superdom. Het was dus wel één van de betere momenten om die keuzes te maken, maar het betaalde zich relatief duur uit.’’

Knegt hoopte ergens nog dat hij ermee weg zou komen, zoals in het verleden wel vaker was gebeurd. Lachend: ,,Vroeger kon ik nog wél gewoon een huis bouwen én presteren op het ijs. Auto’s bouwen, dat soort dingen. Kon allemaal. Maar dat gaat nu gewoon niet meer.’’ Hij is inmiddels 35 en merkt dat soms ook. ,,Ik moet zuiniger met mijn lichaam omgaan.’’

En het moet gezegd: Knegt kwam ondanks alles nog dichtbij. ,,Er waren dagen dat het schaatsen best wel goed ging, maar er waren gewoon te veel ups en downs. Dat is natuurlijk funest. En in het eerste kwalificatieweekend was ik gewoon niet goed. Een week later was ik al een stuk beter en kon ik de schade nog relatief beperkt houden, maar dat eerst weekend brak op. Al weet ik natuurlijk heel goed dat dit de consequenties zijn als je je niet maximaal inspant.’’

Perfect

Maar nu, grofweg een jaar verder, is alles anders. Het huis is nog niet af, maar waar Knegt destijds mee bezig was, is wel klaar. ,,Met het huis zelf wacht ik rustig anderhalf jaar. Kijken we in 2026 wel weer verder.’’ En dus was en is Knegt weer gewoon de fulltime topsporter, die zich in de zomer weer optimaal prepareerde voor een nieuw seizoen. ,,Ik zit er wel lekker in. De zomer is goed gegaan. Ik heb veel getraind, de juiste dingen gedaan, niet geblesseerd geweest en geen training gemist. Eigenlijk wel perfect, ja. Ik ben wel tevreden met hoe het op dit moment gaat.’’

In die zomer zat hij onder andere veel op de fiets. Geen alledaagse bezigheid voor Knegt. ,,Haha, fietsen was niet echt mijn ding. Nog steeds niet. Maar ja, ik kon niet anders.’’ Dat was met dank aan zijn rechtervoet. Pikant detail: Knegt raakte namelijk zijn rijbewijs kwijt omdat hij te hard had gereden. ,,En niet één keer. Ik raakte mijn rijbewijs ook niet voor een maand kwijt of zo, ook niet voor twee, maar zelfs voor vier. Van eind maart tot einde juni. Da’s lang hoor.’’

Al die tijd moest hij dus op de iets van Bantega naar Heerenveen, een kleine twintig kilometer. Dat fietsen was ook al een beetje wat hem van een andere kant werd aangereikt. Henk-Jan Meijer, eigenaar van A6 Occasions in Lemmer en bevlogen schaatsliefhebber, sprak Knegt al eens aan met een plannetje. ,,Hij zag ook wel dat met mij niet helemaal de juiste kant op ging en hij had samen met mijn manager Dennis een idee om me meer fietskilometers te laten maken. Ze hadden iemand die dan twee keer per week met mij zou gaan fietsen. Maar ja, zij wisten toen nog niet dat ik mijn rijbewijs kwijt was, dus dat plannetje hoefde helemaal niet meer. Maar al dat fietsen heeft wel geholpen. Ik voel echt dat ik fit ben.’’

Marathon

Toch is er daar ook iets uit voortgevloeid dat Knegt wel aanspreekt. Hij is toegevoegd aan het marathonteam A6.nl/KMC en gaat ook daadwerkelijk marathons rijden. Meijer stelde ook ronduit dat Knegt wel een keer ’een schop onder de kont’ nodig had. ,,Haha, precies dat’’, erkent Knegt met een lach. ,,En dat vond mijn manager ook. Nou goed, nu ga ik dus af en toe een marathon rijden. Na het eerste wereldbekerblok in Salt Lake en Montreal zijn we een maand thuis en dan zal het er vast van komen. Ik heb nul ervaring, geen enkel idee, maar ik heb er wel zin in. Ben ook heel benieuwd. Maar ik denk altijd positief. Cees Juffermans stopte met shorttrack en won zijn allereerste marathon, dus…’’

Zijn humor is Sjinkie Knegt zeker niet verloren, en ook niet zijn motivatie. Menigeen zou het halverwege de dertig misschien mooi hebben gevonden, maar niet Knegt. ,,Ik heb eigenlijk nooit gedacht dat dit het was, dat ik wilde stoppen. Ik wil ook niet zo eindigen, weet dat ik veel beter kan. En ik heb er ook alle vertrouwen in dat het nog steeds veel beter kán. Het is nu nog anderhalf jaar tot de Spelen. Dat betekent nog een dikke 500 dagen er vol voor gaan. Aan mijn motivatie zal het niet liggen. Die haal ik er ook uit dat ik dit nog steeds fantastisch vind. Als ik elke dag kan schaatsen… blijer kan je mij niet krijgen.’’