Yvonne van Gennip Talent Fonds in de bres voor talenten

Topsport kost geld. Zeker de weg naar die top kan behoorlijk in de papieren lopen. En dat geld is er lang niet altijd, constateerde Yvonne van Gennip. ,,Iedereen denkt wel dat een bond de kosten voor talenten betaalt, of dat NOC*NSF daar een potje voor heeft. Maar zo werkt het niet. Veel talenten hebben het best lastig omdat ze zelf heel veel zaken moeten bekostigen. En dat kan ten koste gaan van hun loopbaan.’’

Het balletje voor Yvonne van Gennip ging rollen in de tijd dat ze zelf nog werkzaam was bij Sportservice Noord-Holland. In een olympisch netwerk kwamen allerlei talenten over de vloer met vragen. Over de combinatie van topsport en onderwijs, over voeding. ,,Maar de belangrijkste vraag die elke keer terugkwam, was of we geld hadden voor ze. Want alles zo duur. Maar wij hadden zelf ook geen geld. Vanaf dat moment ben ik wel gaan denken over een manier om dat te tackelen.’’

Ze werd gewezen op de mogelijkheid van crowdfunding, wat in die tijd nog een nieuw fenomeen was. ,,Maar het was het proberen waard, alleen kostte ook dat geld, onder andere voor het bouwen van een platform. Uiteindelijk ben ik naar de provincie Noord-Holland gegaan en heb ik subsidie aangevraagd. In principe waren we er voor Noord-Hollandse talenten, maar al vrij snel hebben we het opengegooid voor heel Nederland.’’

Het crowdfunding platform Talentboek, waar het allemaal mee begon voor het Yvonne van Gennip Talent Fonds. 

Adviezen

Talenten wisten snel de weg te vinden naar de nieuwgebouwde site met het crowdfunding platform Talentboek. En dat was niet enkel een kwestie van boodschapje plaatsen en daaraan een financieel doel hangen. ,,Ze moesten echt zelf hun omgeving enthousiast maken om ze te steunen. Wij gaven daar ook adviezen bij, gaven workshops. Je leert die talenten zo mooi zichzelf in de markt te zetten, een fanbase op te bouwen. Daar hebben ze verder in hun carrière ook wat aan. Als topsporter moet je ook wat doen om sponsors te werven en vast te houden, bedenken wat je daarvoor terug doet.  Daarom was het zo jammer dat het bedrijf ermee stopte omdat het hen enkel geld kostte. We boden de service namelijk gratis aan. Maar in de tussentijd hadden we wel vijf ton opgehaald met al die kleine donaties.’’

Maar Van Gennip gaf niet op, en kreeg steun van meerdere kanten. Ze kreeg de Vriendenloterij mee. ,,Daardoor konden we niet alleen het crowdfunding platform opzetten, we konden ook geld géven aan talenten die dat het meest nodig hadden.’’ Daar hing wel een strenge procedure aan. ,,Eén keer per jaar kunnen talenten een aanvraag doen. Die moet worden ondersteund door de coach. Talenten met een status van NOC*NSF gaan voor, maar er zijn ook takken van sport die geen status krijgen. Daar kunnen we ook helpen.’’

Ze trok ook op samen met NOC*NSF en het Jeugdfonds Sport en Cultuur om versnippering te voorkomen en kansen op subsidies van de overheid te vergroten. Dat slaagde. De verantwoordelijkheid voor aanvragen is inmiddels verschoven naar de bonden. Maar Talentboek blijft voor het Yvonne van Gennip Talent Fonds het belangrijkste middel. ,,Dat laten we niet verloren gaan, omdat het talenten ook iets leert, namelijk dat ze zelf ook actief aan de slag moeten.’’

Voorbeeld

Talentboek heeft in de loop der jaren al veel talenten geholpen naar een loopbaan als topsporter. Esmee Visser is misschien wel het meest sprekende voorbeeld. De schaatsster probeerde het ene moment nog geld bij elkaar te krijgen voor nieuwe ijzers en werd vervolgens olympisch kampioen op de vijf kilometer. ,,Naar de afgelopen Spelen in Tokyo en Beijing zijn uiteindelijk zo’n vijftig  gegaan die ooit op Talentboek hebben gestaan of geld hebben gekregen, zoals kunstrijdster Lindsey van Zundert en snowboarder Glenn de Blois.’’

Er is nu zelfs een aparte schaatspagina, die wordt gesteund door Daikin en Lynk&Co. ,,Daarmee hebben we toch al 225.000 euro opgehaald. Bovendien geeft de KNSB ook jaarlijks een bedrag aan ons fonds, zodat we zelf kunnen bepalen aan welk talent we dat op dat moment geven.’’

Inmiddels komt het benodigde geld uit potjes van de overheid, organisaties en sponsoren. ,,Postcodeloterij is de grootste’’, vertelt Van Gennip. ,,Daar krijgen we ieder jaar een ton van. Maar we hebben nu ook wel wat mensen aan het werk. Een webbouwer, twee medewerkers, een fondsenwerver; er zijn dus ook kosten. De struggle voor mij is dat ik beide moet onderhouden. Die mensen moeten betaald worden, de crowdfunding moet overeind blijven, en ik moet ook nog zorgen dat er geld is om te geven.’’

Goed voor elkaar

Nooit heeft ze gedacht ’was dit er in mijn tijd maar geweest’. ,,Nee, en dat is ook één van de redenen waarom dit is opgezet. Toen ik zelf een jaar of zestien was en in Jong Oranje zat, hadden we het redelijk goed voor elkaar. Trainingskampen werden betaald, we hadden een fysio, arts en kleding en kregen schaatsen van Viking plus een fiets in bruikleen. We kregen geen salaris, maar wel dat. En als ik dan om me heen keek naar andere sporten, zag ik al dat het niet eerlijk was. Die hadden het veel moeilijker. Als je dan in dat olympisch netwerk als die talenten over de vloer krijgt, merk je dat er niets is veranderd. Dat het er zelfs niet beter op is geworden. Ook schaatsers moeten nu betalen om in een talententeam te zitten. Ik vond dat we daar iets aan moesten doen.’’

Het werk geeft voldoening, maar trots is, zegt ze, niet het juiste woord. ,,Welbeschouwd is sport bijna elitair aan het worden, zeker als je richting de top wilt. Die weg is duur. Weet je, ik heb alle kansen gekregen, en dat gun ik anderen ook. Want het is een fantastische route.’’

Yvonne van Gennip talent fonds