Angel Daleman talent in twee disciplines

Drukke tijden voor Angel Daleman. Dat krijg je als je zo’n beetje óveral goed in bent. Het talent uit Leiderdorp viel eind januari en begin februari van het ene toernooi in het andere, maar je zult haar niet horen klagen. ,,Ik vind het allemaal gewoon zó leuk.’’

Angel Daleman is één van de grotere talenten die we in Nederland op het ijs hebben staan. En ze kan alles. De schaatsster uit Leiderdorp – 15 jaar pas – doet het heel goed op de langebaan, maar is ook wereldtop in shorttrack. Ze zit deze weken net in een drukke periode. Eerst het WK Shorttrack in het Duitse Dresden, dan meteen door naar Inzell voor een Worldcup langebaan, en vervolgens de week daarna het WK langebaan. Gelukkig weer in datzelfde Inzell.

Het WK in Dresden heeft haar niet veel gebracht, blikt Daleman terug. Tenminste, als het gaat om medailles. ,,Maar qua ervaring heeft dat WK me wel heel veel opgeleverd’’, vertelt Daleman, die zich in de voormalige Oost-Duitse stad wat verdiepte in de Koreanen. ,,Kijk, voor mijn leeftijd ben ik sterk. Daardoor rijd ik heel veel op kracht. Maar ik zie daar dat ik meer op souplesse moet schaatsen, dat ik kracht en techniek moet samenvoegen in plaats van alleen maar kracht gebruiken. Verder heb ik veel geleerd over de voorbereiding op een wedstrijd. Ik hoop dat ik dat volgend jaar kan toepassen, dat ik daardoor harder ga en weer een medaille kan halen.’’

Dat deed ze namelijk al eerder. Vorig jaar pakte ze tijdens het WK zilver op de 1500 meter. ,,Dat is toch wel de medaille waar ik het meest trots op ben’’, zegt Daleman. Maar er waren er meer, want zowel in shorttrack als op de langebaan staat ze internationaal regelmatig op het podium. Eind januari nog in Inzell, tijdens de Worldcup voor junioren. ,,Pakten we goud op de teamsprint met een mooie ploeg hoor, samen met Pien Hersman en Pien Smit. Nog nooit geoefend met elkaar, één keer een startje gedaan in die week en dat was het. Allemaal improvisatie.’’

Schaatsfamilie

Ze komt uit een schaatsfamilie, vertelt Angel Daleman. Haar tantes Melanie en Maureen de Lange gingen als shorttrackers naar de Spelen van 1998 in Nagano, en haar opa was voorzitter van de skeelerbaan in Leiderdorp. ,,Die werd in de winter onder water gezet om te kunnen schaatsen. Was ik twee, zetten ze me op die schaatsjes waar je met je schoenen in kan en was ik al aan het rennen over het ijs.’’ Waar ze nou precies zelf mee begon, weet ze eigenlijk niet zo goed meer. ,,Ik denk met shorttrack. Dat vond ik vet omdat mijn tantes dat deden, maar opa nam me weer mee naar de langebaan. Dat deed mijn zus ook, en dat vond ik óók heel vet.’’

De combinatie helpt haar op beide vlakken, zegt Daleman. ,,Bij shorttrack maak je normaal shuffles op het rechte stuk, maar ik maak daar soms missers mee. Daarom gebruik ik vaker een langebaanslag waar ik heel veel snelheid uit haal. En op de langebaan profiteer ik weer van de bochtentechniek van shorttrack. Zo werkt het supergoed voor mij.’’ Ze is van plan de twee disciplines zo lang mogelijk te blijven combineren. Zoals ook Jorien ter Mors deed. Met een lach: ,,Ja, maar dan wel nóg beter.’’

Prijzig

Maar schaatsen op twee disciplines kost haast dubbel geld. Daarom klopte Daleman aan bij het Yvonne van Gennip Talentboek, waar ze ook nu nog een actie heeft voor crowdfunding. Ze probeert duidend euro in te zamelen voor haar nieuwe custom made shorttrackschoenen. ,,Die zijn nogal prijzig geworden’’, verzucht ze. Ze had het ook laten vallen op schoenen van Rebel. ,,Die worden al gemaakt’’, zegt ze. ,,Maar ik moet ze nog wel betalen, en dat kost rond de 2300 euro. Ja, dat is echt veel geld, maar die schoenen zijn ook echt veel duurder geworden. Misschien door de oorlog, ik weet het niet.’’

De crowdfunding van het Yvonne van Gennip Talent Fonds is een uitkomst. ,,Ik heb dat al eerder gedaan met de customs die ik hiervoor had. Dat was een oudere variant, die was nog een stuk goedkoper. Maar op deze manier was dat echt heel fijn.’’ En het gaat in haar geval alleen om schoenen. ,,De buizen krijg ik van Viking, net als wat onderdelen en mijn slijpstenen.’’

Ze ziet meer schaatsers die gebruikmaken van de mogelijkheid. ,,Dat verbaasde me best wel. Eerst dacht ik nog dat het misschien een stom idee was om gebruik te maken van Talent Boek, maar het superhandig en veel schaatsers doen dit. Ik vond het wel een gek idee om mensen die je niet kent geld te vragen voor iemand die zij niet kennen. Maar ik merk dat mensen het leuk vinden te doneren. Soms krijg ik er op Facebook ook berichtjes bij: ’Ik heb tien euro gestort, veel plezier’. Dat is toch hartstikke leuk?’’