Logo skatenl.nl
Jan Blokhuijsen: ,,Het is heel speciaal voor me deze titel samen met mijn dochtertje te kunnen vieren.'' (Foto's Timsimaging)
Jan Blokhuijsen: ,,Het is heel speciaal voor me deze titel samen met mijn dochtertje te kunnen vieren.'' (Foto's Timsimaging) ((Foto: ))

Jan Blokhuijsen na sabbatical weer terug aan de top

Kan je als topsporter een jaar volledig afwezig zijn en dan weer op het hoogste niveau terugkeren? Dat is zonder twijfel lastig, maar Jan Blokhuijsen bewijst dat het mogelijk is. De man uit Zuid-Scharwoude verraste ook zichzelf met de nationale allroundtitel, waarmee hij zich tevens verzekerde van een startbewijs voor de mondiale titelstrijd. En dat was meer dan Blokhuijsen zelf had durven dromen.

Het schaatsleven van Jan Blokhuijsen (30) is zeker niet altijd een route vol voorspoed geweest. Als jong talent werd hij bewierookt, maar de nieuwe 'golden boy' van het vaderlandse schaatsen kon die status maar moeilijk waarmaken. Slechts zo nu en dan kon hij uit de schaduw kruipen van Sven Kramer, maar het waren incidentele successen waarmee Blokhuijsen zich tevreden moest stellen. Natuurlijk zijn Europese titel allround, en in datzelfde jaar het olympisch zilver op de vijf kilometer en goud in de ploegachtervolging. Maar een jaar later viel de Noord-Hollander ten prooi aan een burn-out, na een avontuur bij Corendon waar hij zich nooit prettig in voelde.

,,Of ik overtraind was of een burn-out had, ik weet het niet'', vertelde Blokhuijsen daarover destijds. ,,Ik was niet wie ik wilde zijn en zat niet op de plek waar ik wilde zijn. Dat jaar ben ik door een heel diep dal gegaan, maar achteraf ben ik ook weer dankbaar dat ik dat heb meegemaakt. Als je daarvan kunt leren, word je er uiteindelijk weer sterker van.''

Zwanger

Vorig seizoen deed Jan Blokhuijsen wat hij misschien toen al had moeten doen. Hij nam een sabbatical. Volledig afstand van het schaatsen, een huwelijksreis, en 'samen zwanger zijn' met zijn vrouw, die beviel van hun eerste kind Jackie-Noé. Maar dat Blokhuijsen – in 2018 nog goed voor brons met de achtervolgingsploeg op de Spelen – nog niet klaar was op het ijs, was wel duidelijk. Daarom keerde hij dit seizoen terug, onder de vlag van team IKO en begeleid door de broer Erwin en Martin ten Hove.

Op die samenwerking én op zijn terugkeer zette Blokhuijsen vervolgens een mooie kroon tijdens het Nederlands kampioenschap allround. Na twee overwinningen op de 1500 en 5000 meter, een vierde stek op de sprint en een prima gecalculeerde tweede plek op de afsluitende tien kilometer kon Blokhuijsen de derde allroundtitel in zijn loopbaan vieren.

Dochtertje

Dat Blokhuijsen dat kampioenschap vierde met dochtertje Jackie-Noé op zijn arm, was geen toeval. Ook voor haar wilde hij dit succes meer dan wat ook. ,,Ik heb twaalf jaar lang geschaatst'', vertelde hij, ,,maar precies toen zij geboren werd deed ik dat niet. Dat kan niet, vond ik. Ik wilde dat zij dit zou meemaken. Daarom heb ik er heel hard voor gewerkt en alles voor gedaan.'' Zelfs de ervaren topsporter smolt met zijn dochtertje op de arm. ,,Het is heel speciaal voor me dit samen met haar te kunnen vieren. Ik ben zó blij dat dit gelukt is.''

Natuurlijk was het een toernooi zonder Sven Kramer en Patrick Roest, normaal gesproken de beste allrounders van het land. Die twee waren al gekwalificeerd voor het WK in Hamar en lieten daarom de nationale titelstrijd schieten. Dat doet weinig af aan de titel van Blokhuijsen. 'Wie er niet is, kan je niet verslaan', is een gevleugelde uitspraak onder schaatsers. En bovendien toonde Blokhuijsen op het juiste moment zijn kwaliteiten om zo de heus wel aanwezige concurrenten achter zich te laten. ,,Natuurlijk heb ik er van gedroomd dat het zo zou lopen'', bekende Blokhuijsen. Om er met een knipoog en een lach aan toe te voegen: ,,Maar dan was ik meestal snel weer wakker.''

Achterstand

Feit is dat Blokhuijsen bij team IKO de juiste omgeving lijkt te hebben gevonden om een goede rentree te maken. Hij gedijt bij de samenwerking met de broers Ten Hove en werkte langzaam aan zijn vorm. Het EK had Blokhuijsen graag gereden, maar hij voelde zelf al dat dat er niet in zat. ,,Als je er een jaar uit bent geweest, weet je dat je met een achterstand begint. Natuurlijk was ik graag bij dat EK in Thialf geweest in plaats van bij de Gruno Bokaal, maar daar moest ik echt nog even geduld voort hebben. Ik voelde toen al dat ik hartstikke hard groei en daar is het NK in Thialf een mooi bewijs van geweest.''

Hij haakt daardoor ook weer aan bij de wereldtop, mag straks in Hamar laten zien wat hij internationaal waard is. ,,Die Nederlands titel geeft in ieder geval heel veel energie om te kijken wat er nog meer mogelijk is.''

Meer berichten